ksiega gosci

2012
luty
2011
grudzień
listopad
październik
lipiec
kwiecień
marzec
luty
styczeń
2010
wrzesień
sierpień
lipiec
czerwiec
marzec
styczeń
2009
październik
wrzesień
sierpień
lipiec
czerwiec
maj
kwiecień
marzec
luty
styczeń
2008
grudzień
listopad
październik
sierpień
lipiec
czerwiec

Kolejny budynek jest już ciekawszym taktycznie obiektem i taki był mój zamiar podczas projektowania go. Na razie pozostanie czarny bo czekam na większą ilość aby odpalać aerka. No to na razie tyle uciekam do malowania figur ;)

Kolejna rozgrywka Mordheim dostarczyła nam jak zwykle dużo emocji. Nadal są to potyczki treningowe i nastawione w głównej mierze na rozwiązywanie spornych kwestii. I tym razem takowych nie brakowało, choć zasadnicza część rozgrywki odbywała się już znacznie płynnie. Kilka spraw, udało nam się na pniu rozwiązać. Jedno z pytań brzmiało: kiedy model jest widoczny, aby można było do niego strzelić? Doszliśmy do porozumienia, że nie można strzelać, jeśli widoczna jest wyłącznie broń, elementy kostiumu oraz do charakterystyczne elementy konkretnych figur i tu przykładem będzie skrzydło wampira, który nie ma skrzydeł wg systemu a figura ma. Podoba mi się pomysł Adama, aby każdy ustawiając model mógł sprawdzać jego widoczność wyłącznie z perspektywy własnego modelu. Można tym sposobem przeoczyć jakiegoś wrogiego strzelca i było by to z korzyścią dla realizmu. Adi i ja boleśnie doświadczyliśmy mocy Stalowych Biczy Sigmarytek. Broń i zasady specjalne, które jej towarzyszą nie były nam znane. Niestety wiedza ta kosztowała nas Szamana Skavenów na Czarnej Furii, który dzięki szarży miał zająć kluczowe miejsce na stole a został zdjęty z placu boju. Tym razem walka była tak zacięta, że na polu walki zostały tylko 3 wojowników Krasnoludzkich Poszukiwaczy Skarbów z około 45 biorących udział w tej bitwie. Na koniec dodam, że kolejny element scenerii jest już na warsztacie.

Do tej pory wyraźną chęć udziału w kampanii zadeklarowali:

SOŁTYS - Nieumarli

HUNTER – Siostry Sigmara

GRZESIU ZOLWO – KPS (Krasnoludy Poszukiwacze Skarbów)

KANE – Najemnicy z Marienburga lub Skaveni lub Zwierzoludzie (co zostanie)

Nie będę nawet ukrywał, że bardzo liczymy na potwierdzenia od:

ADI -

GRZESIU -

GREGOR – OiG (Orki i Gobliny)

Siłą rozpędu zrobiłem kolejny element terenu i mam nadzieje że tego rozpędu mi wystarczy przynajmniej na jeszcze kilka modeli. Na zdjęciu brama która ma stanowić moduł zespołu klasztornego lub samodzielnie po dostawieniu drabiny stanowić będzie niezłe stanowisko strzeleckie.

W związku z zaobserwowanym wzrostem zainteresowania mych przyjaciół systemem MORDHEIM zabrałem się za prefabrykację domków itp. do makiety miasta. DO tej pory wykorzystywaliśmy budynki zrobione techniką karton+klej+farba zgodnie ze wskazówkami nieocenionego kolegi Misia. Poszukując złotego środka na budulec zrobiłem pierwszą sztukę z materiałów eksperymentalnych i z wykorzystaniem jeszcze bardziej eksperymentalnej techniki.. Efekt jak na zdjęciach poniżej. Szkoda że nie przemyślałem architektury budynku pod kontem grywalności. Następnym razem to poprawie.

W czwartek korzystając z zaproszenia wybraliśmy się z Łukaszem na zajęcia pozalekcyjne prowadzone przez mojego kolegę Grzesia. Temat przewodni ich spotkań to zapoznanie się z ogólnymi zasadami strategii z wykorzystaniem systemu Warhammer Ancient Battles (w skrócie WAB). Pierwsze potyczki przeprowadzane są na szczeblu band. Po dwa, trzy elementy taktyczne na stronę. Na tym etapie z pominięciem między innymi wpływu terenu, zasięgu dowodzenia itp. Jednak zaskoczyła mnie dojrzałość w podejmowaniu decyzji i sposób, w jaki powierzone narzędzie potrafili wykorzystać. Na koniec jeszcze sprawa ważna o ile nie najważniejsza. Podczas luźnych dyskusji poświęconych otoczce historycznej, jaka towarzyszyła poszczególnym konfliktom, młodzież wykazała się znajomością zarówno dat jak i podręcznikowych faktów, za co składam gratulacje całej grupie oraz ich nauczycielowi historii. Grzesiu udowodniłeś, że historia nie musi być nudna. Jest pewne, że każdy z uczestników tych zajęć nosi w plecaku buławę generalską.

„Oto czterech spotkało się. Zebrali siły a teraz zmierzają ku sobie wiodąc swe sługi na rzeź. Puste otwory zrujnowanych domów zdają się patrzeć na to z przerażeniem, w milczeniu, jak gdyby wstrzymując oddech na widok nieuniknionej katastrofy. Oni jednak nieugięcie, z zawodową wprawą, w milczeniu niczym snujące się po ścianach cienie brnęli w gąszczu rumowiska, jakim teraz jest Mordheim. Tak już czują swą obecność, jeszcze jeden budynek, jeszcze jedno podwórko i się zacznie. Teraz niema czasu na wątpliwości. Teraz niema odwrotu. Albo my albo oni….”

W nocy z piątku na sobotę spotkaliśmy się z przyjaciółmi na potyczki w Mordheim. Zabawa miała na celu przypomnienie zasad. Ot taka niezobowiązująca „ustawka”. Pomimo tego wszyscy doskonale wczuli się w klimat i wykazali duże zaangażowanie.

 

Adam Wódz „Zwierzyńca” jako pierwszy zaatakował i puścił na wroga ze smyczy swe piekielne ogary.

Łukasz Niedźwiedź z Kisleva stanął na straży zgodności z zasadami.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kapitan Reiklandczyków Grzesiu wykazał się doskonałym zmysłem strategicznym. Ostatecznie jednak z brutalną siłą i przeważającym liczebnie przeciwnikiem nie miał szans.

 

Pisk szczurzej radości po udanym rzucie na Czarną Furię (Z podręcznika: „Po popiskującej inkantacji Czarnoksiężnik zmienia się w monstrualne szczuro-podobne stworzenie, atakujące z szaloną furią”) Na zdjęciu to ja, tuż po przemianie.

Naprawdę było fajnie…